من اين چند روزه مسافرت بودم و در جريان اخبار نبودم...همين الان که رسيدم نگاه به اخبار که انداختم ديدم که اکبر گنجي عزيز آزاد شده....هيچ خبري نمي تونست من رو اينقدر خوشحال کنه....اونهم در پايان سالي که اصلا براي من سال خوشايندي نبود.آزادي گنجي عزيز بر همه ي شما آزاديخواهان مبارک..

معاشران گره از زلف يار باز کنيد
شبی خوش است بدين قصه‌اش دراز کنيد

حضور خلوت انس است و دوستان جمعند
و ان يکاد بخوانيد و در فراز کنيد

نوروز و سال خوشي داشته باشيد

هفته ي گذشته علي رغم ميل باطني و بنا به دلايلي در نشست ماقبل ساليانه ي دفتر تحکيم وحدت طيف شيراز در دانشگاه فردوسي شرکت کردم.در اين نشست که متاسفانه به دليل عملکرد ضعيف و نامناسب و گاهي اوقات ناپسند اعضاي شوراي مرکزي و به خصوص دبير تشکيلات تنها با حضور شش دانشگاه برگزار شد دانشگاههاي شيراز ، علوم پزشکي شيراز ، زابل ، شهيد بهشتي ، علوم پزشکي ايران و ...در اعتراض به عملکرد دفتر از حضور در نشست سرباز زدند.البته کنار هم بودن تنها شش دانشگاه باعث نشد که درگيريهاي معمول اين نشستها رخ ندهد.تا جايي که يک بار در حين سخنان علمشاهي دبير تشکيلات که جنبش دانشجويي را سيم رابط بين ملت و دولت دانست تعداد زيادي از حاضرين سالن را ترک نمودند.

قسمت جالب اين نشست حضور علي حسيني تاش معاون راهبردي شوراي عالي امنيت ملي و مسئول مذاکرات با روسيه بود که گمان مي کرد در ميان دانشجوياني سخن مي گويد که هر چه بگويد مي پذيرند.البته پس از پايان سخنانش با چنان چالشي روبرو شد که گفت چون بليط دارد نمي تواند بيش از اين در اينجا بماند! در اين موقع من به او گفتم نمي دانم چگونه با روسيه مذاکره مي کنيد که يکي از بچه ها گفت باج دادن که فن ديپلماسي لازم ندارد.قسمتی از سخنان حسین تاش را کخه برای میزان نیوز فرستادم در اینجا بخوانید.

البته دکتر فرشاد مومني هم در اين نشست شرکت کرد که به زيبايي سخن مي گفت.دکتر مومني گفت که تنگناي اصلي کشورهاي در حال توسعه کمبود منابع نيست بلکه تصميم گيري عاقلانه است.تعهد رئيس جمهور به مجلس اتمام دادن تمام پروژه هاي ملي و استاني در سه سال و نيم آينده است و اين در حالي است که ما 9000 پروژه ي ملي ناتمام و 44000 هزار پروژه ي استاني خاتمه نيافته داريم.فرض کنيم لازمه ي اين تعهد اين است که از روز 1/1/85  و در طي هزار روز ، روزي 9 پروژه ي ملي و 44 پروژه ي استاني خاتمه يابد.اين در حالي است که در بهترين شرايط مثل سال 84 که ما محدوديت مالي و اعتباري نداشتيم ما توانايي اتمام سالانه فقط 52 پروژه ي ملي را داريم.

نايب الزياره ي همه ي دوستان در حرم امام رضا بودم.پايدار باشيد

شاید تا قبل از عید خمت برسم ولی اگر نیومدم از همین الان عید رو تبریک می گم.

یه خبر بود که خواستم اینجا بذارم:

خبر در رونامه شرق

مصاحبه با ایسنا

خبر در نواندیش

خبر در میزان نیوز

اعتراض سی و یک شورای صنفی دانشگاههای سراسر کشور

فعلا خداحافظ

ابتدا از صميم قلب تسليت مي گويم به رهاي عزيز که مادرش رو از دست داده.از خدا براي مادر آمرزش و براي رها صبر مسئلت مي کنيم.من خودم به شخصه حسابي جا خوردم از شنيدن اين خبر...خدا رحمتش کنه....بي تو اي سرو روان با گل و گلشن چه کنم؟

دوم اينکه شماره ي جديد نشريه ي فرياد منتشر شد.قرار است بعد از عيد يک ويژه نامه داشته باشيم مختص ادبيات متعهد ايران.از همه ي کساني که علاقه مند هستند و دستي در اين کار دارم خواهش مي کنم که با ما همکاري کنند.کساني که مي توانند مقاله اي در اين مورد بنويسند لطف کنند آنرا ميل کنند تا انشاالله در شماره ي بعد از عيد چاپ شود.

مطلبي در اين شماره براي سرمقاله نوشتم با عنوان دولت شعار...

اگر قصد آنرا داشته باشيم که براي عمده ترين دولتهاي بعد از انقلاب نامي را انتخاب نماييم که در بين اکثريت مردم آن نام معرف ويژگيهاي ساختاري دولت مربوطه باشد شايد منصفانه ترين نام ها را بتوان اينگونه انتخاب کرد:دولت ميرحسين موسوي ، دولت جنگ ؛ دولت هاشمي رفسنجاني ، دولت سازندگي ؛ دولت خاتمي ، دولت اصلاحات و سرانجام دولت محمود احمدي نژاد ، دولت شعار.
سعي مي کنم در اين يادداشت با نگاهي منصفانه و خيرخواهانه و البته مستدل و مستند دلايل اين نامگذاري را در حد توان و امکان توضيح دهم.در ابتدا از اين خصلت ايرانيها که با آوردن ضرب المثلي هدف خود را راحتتر عنوان مي نمايند استفاده مي کنم.مثلي است که مي گويد تنها با حلوا حلوا کردن دهان شيرين نمي شود.سخن از آنجا آغاز مي شود که محمود احمدي نژاد با جمله اي که گشايش بختش را نيز در بيان آن ديده اند با اختلافي اندک و البته پر از ابهام!!! به دور دوم انتخابات راه مي يابند و هفته اي بعد لقب رئيس جمهور منتخب ! را به خود مي گيرد.آوردن پول نفت بر سفره ي مردم.نمي خواهم به اين نکته بپردازم که آيا قبل از اين چيزي غير از پول نفت بر سر سفره ي مردم بوده است يا نه ، ولي به اين موضوع اشاره مي کنم که روي کار آمدن احمدي نژاد مصادف بود با افزايش بي سابقه ي قيمت جهاني نفت و صعود قيمت آن به بيش از شصت دلار که درآمدهاي ارزي کشور را به دو برابر مقدار پيش بيني شده در لايحه ي بودجه افزايش داد.اما اين افزايش دو برابري درآمد کشور که به طبع بايد براي سرمايه گذاري طولاني مدت در صندوق ذخيره ي ارزي – که پشتوانه ي ثبات اقتصادي کشور است – ذخيره مي شد ، بدون هيچ توجيه اقتصادي به ريال تبديل شد و جهت واردات بي رويه هزينه گشت.حساب ذخيره ارزی ، که مازاد درآمدهای نفتی در آن نگهداری می شود چهار سال پيش در زمان دولت سيد محمد خاتمی تشکيل شد و قرار بود پشتوانه اي برای روز مبادا باشد ولی اکنون به منبعی برای رفع کسری بودجه سالانه تبديل شده است.قرار بود از منابع اين حساب برای مواقعی استفاده شود که درآمدهای نفتی از ميزان پيش بينی شده در بودجه سالانه کمتر باشد.در يکی دو سال اخير، در حالی که قيمت نفت تقريبا دوبرابر پيش بينی بودجه بوده اما دولت برای رفع کسری بودجه چندين بار از حساب ذخيره ارزی برداشت کرده است.اختصاص بخشی از درآمدهای حساب ذخيره ارزی به واردات بنزين، خريد گندم از کشاورزان و رفع کسری بودجه جاری کشور نمونه هايی از استفاده نادرست از حساب ذخيره ارزی است که به خالی شدن اين حساب منجر شده است.اين در حالی است که کارشناسان معتقدند بيشتر از نيمی از منابع حساب ذخيره ارزی بايد در اختيار بخش خصوصی قرار گيرد. بنابراين اگر قيمت نفت در سال آينده کاهش پيدا کند چيزی از ذخيره ارزی باقی نخواهد ماند که دولت بتواند روی آن حساب باز کند.
سئوال مهمی که مطرح است اين است که اگر قيمت نفت در بازارهای جهانی کاهش يابد ،دولت احمدی نژاد چگونه خواهد توانست کسری ناشی از کاهش قيمت را جبران کند؟

بي معنا و مفهوم بودن شعارهاي احمدي نژاد که مي گويد :ما با اقتصاد نفتی - وارداتي، مخالفيم. آنهم با اين لايحه بودجه که برخي از ويژگيهاي آنرا ذکر کردم ، از هر گونه عقلانيت اقتصادی و بدون هيچ برنامه ای برای تحقق آن ، بر همه محرزاست . بنابراين بايد مراقب بود كه برآورد قيمت بالا برای نفت در بودجه ٨٥‌ كه از يك طرف باعث تخليه حساب ذخيره ارزی و از طرف ديگر رشد بالای بودجه می‌شود به تورمی منجر نشود كه پيامدهای آن در نقطه مقابل اهداف دولت باشد. چرا كه تورم بالا به مفهوم كاهش قدرت خريد خانوارهای بيشتر و انتقال آنها به زير خط فقر خواهد بود كه با شعارهای اعلام شده دولت در تقابل است.
 احمدی نژاد در ديدار با اعضاى كميسيون بودجه و محاسبات مجلس ميزان اعتبارات عمرانى يا تملك دارايى هاى سرمايه اى در بودجه سال آينده را هشتاد درصد كل بودجه اعلام كرد. براى كسانى كه با ارقام بودجه آشنايى دارند باور نسبت 80 درصد بودجه عمرانى و 20 درصد بودجه جارى براى سال 85 بسيار دور از ذهن به نظر مي رسد.آنهم با توجه به اينکه محقق نشدن بودجه های عمرانی در اين کشور مسبوق با سابقه است .جالب اينکه رئيس سازمان مديريت عنوان کرده است که 9000 طرح و 45000 پروژه استاني تاكنون ناتمام مانده است. بنابراين، بودجه عمرانی کفاف همه طرحها را نمي دهد، لذا بودجه امسال فقط به طرحهای اولويت دار اختصاص خواهد يافت و بقيه فعلا بايد تعطيل شوند.ازآنجا که تخصيص بودجه هاى جارى همچون حقوق كاركنان دولت و بودجه هاى بهداشت و درمان و آموزش و پرورش قابل تعويق نيست و تنها مى توان با تخصيص كمتر اعتبارات عمرانى كه از آن به عنوان جابه جايى رديف هاى بودجه ياد مى شود سال را به انتها رساند، همان کاری که امسال در مورد حدود 4000 ميليارد تومان از كسرى 8500 ميليارد تومانى بودجه کردند و از اين محل جبران و مابقى از طريق لايحه متمم بودجه و افزايش درآمدها به وسيله برداشت از حساب ذخيره ارزى تامين خواهد شد. خوش چهر ه نماينده ي مجلس هفتم معتقد است : "دولت بودجه عمراني را در لايحه بودجه سال آينده افزايش داده است،اما اين امر زماني منطقي است كه از بودجه جاري كم و به بودجه عمراني اضافه شود،ولي دولت با افزايش 56 درصدي رقم بودجه اقدام به افزايش بودجه عمراني نموده و در بودجه جاري صرفه جويي نکرده است.آيا عدالت اين نيست كه با ايجاد فضايی امن برای سرمايه‌گذاری و اشتغالزايی و حفظ كرامت انسانی،‌ خود مردم صاحب درآمد شوند، نه اينكه با اعطای كمك‌های ناچيز دولتی و صندوق‌های خيريه دولتی كه اثرات تورمی در سطح كلان مملكت به همراه دارد و نهايتا گريبانگير همين اقشار ضعيف خواهد شد؟
در خصوص سفرهاي استاني احمدي نژاد همانطور که در شماره هاي قبلي اشاره کرده بوديم اين سفرها به جز ايجاد يک بار مالي بر دوش دولت و هزينه هاي گزاف سفر هيئت دولت و صدها همراه به استانها هيچ ثمره اي نداشته است.اين در حالي است که صداي عماد افروغ نماينده ي اصولگراي مجلس نيز در آمده است.افروغ در پاسخ به خبرنگاري که پرسيد "نظر شما راجع به بذل و بخشش‌هاي محموداحمدی نژاد در سفر به استانها چيست"؟ پاسخ داد: احمدی نژاد بذل و بخشش نكرده است، البته بحث بحق بودن كمك به اين مناطق بحث ديگري است، اما سؤال اينجاست كه آيا وعده هايي كه داده شده، عملي شده است يانه؟ هنوز استان‌هاي محرومي كه ميزبان محموداحمدی نژاد بوده‌اند ، چيزي نگرفته‌اند ، فقط بحث آنها به رسانه‌ها كشيده شده است مسلم بدانيد عملي شدن اين ها منوط به تصويب مجلس است، اما در لايحه سال آينده چيزي ديده نشده است. افروغ ادامه داد: اين طور كه از نمايندگان مجلس شنيده‌ام محرومان نه تنها چيزي نگرفته‌اند ، بلكه آبرويشان هم رفته است، هم گفته مي‌شود" محروميت زدايي شده " وهم اعتباري به آنها تعلق نگرفته است.
قدرت الله عليخاني نماينده ي قزوين نيز طي سخناني در مجلس گفت : آقاي احمدي نژاد با اين کارها کشور را بدبخت مي کنيد.
ديگر نماينده ي اصولگرا و هم جناح دولت نيز در سخناني گفت: هزينه يك نفر در نهاد رياست جمهوري يك ميليون و 527 هزار تومان و هزينه اداره هيات دولت براي هر فرد در ماه، يك ميليون و 627 هزار تومان در بودجه دولت در نظرگرفته شده است، آيا اين كار كارشناسي دولت است. اقدامات عمراني كه دولت دنبال آن است، اين هزينه‌‏هاست؟! وي افزود: يارانه دارو در لايحه دولت صفر درنظر گرفته شده است و توجهي به بودجه بهداشت صورت نگرفته است.
اميدوار رضايي تاكيد كرد: رشد بودجه بخش روستايي در لايحه دولت صفر است، آن وقت از عدالت دم مي‌‏زنند.نايب رييس كميسيون تلفيق بودجه سال 85 گفت: آيا دولتي كه شعار عدالت داده نمي‌‏توانست در خصوص درمان مستضعفين و مددجويان كميته امداد بازنشستگان در لايحه بودجه اعتباراتي را در نظر بگيرد ؟
اگر بخواهم به اظهارات نمايندگان ملت در مجلس در خصوص ضعفها و مشکلات اين دولت بپردازم هم نياز به صرف زمان زيادي دارد و هم اينکه از حوصله ي بحث خارج است.در خصوص ديگر شعارهاي دولت و شخص احمدي نژاد درباره ي مسائل سياست خارجي از جمله قضيه ي هولوکاست و محو کردن اسرائيل از صحنه ي دنيا متاسفانه نه تنها قشرهای پايين و متوسط جامعه ايران با اين  ماجراجويی های آقای احمدی نژاد سودی نديده اند بلکه اين قشرها حتی نگران عواقب احتمالانه محاصره اقتصادی، انزوای ايران، وغيره هستند.گويا آقاي احمدي نژاد فراموش کرده اند که رئيس جمهور ايران شده اند نه رئيس جمهور دنيا ؛ که اينگونه در خصوص مسائل دنيا وقت مي گذارند.اي کاش به اندازه اي که ايشان براي مسائل اسرائيل و فلسطين وقت گذاشته اند در خصوص مشکلات بي شمار کشور نيز وقتي در نظر مي گرفتند. البته عده اي نيز معتقدند احمدي نژاد از وقتي پشت صندلی رياست جمهوری قرار گرفت فهميد که آن قول و قرارها که داده بود به هيچ وجه عملی نيست و بهتر است راهی برای برون رفت از اين مخمصه پيدا کرد. و چنين شد که از چند روز بعد از شروع کار ايشان بجای ارائه راهکارهای عملی شروع کرد به شعار دادن بر عليه اين کشور و آن کشور و دشمن تراشی بی دليل شايد فقط به اين خاطر که اگر روزی مردمي که به او رای دادند تا راهی برای فرار از مشکلاتشان بيابند از او سوال پرسيدند که چه شد پول نفت بر سر سفره ی مردم؟ بگويد من مي خواستم اما دشمنی دشمنان اسلام باعث شد که نتوانم.
 هفت ماه از عمر دولت فعلی ميگذرد و تقريباً در همه زمينه ها شاهد شکست و پس رفت اسفبار هستيم. وابستگی بودجه دولت به نفت دو برابر شده. تورم بيش از پيش است. شکاف ميان اقشار فقير و غنی به سوی عميقتر شدن پيش رفته و در صحنه بين المللی نيز به سوی انزوا رفته ايم. سخن را بيش از اين دراز نمي کنم چرا که چيزی که در کل تاريخ معاصر ايران به ندرت ديده شده همين عمل به وعده ها است.البته تنها يک مورد از گفته های احمدی نژاد اجرا شده و آن هم بازگشت به 25 سال پيش است.
 

و سوم اينکه در مجلس طرحي در جهت تعطيل نمودن ۲۹ اسفند و ۱۳ فروردین مطرح شد که در اين مورد آقاي علي اکبر رحيم فر اين مطلب را براي فرياد فرستادند: